پيامبر ( ص ) فرموده است : « خداوند متعال به بنده‌اى كه قضاى نماز شب را در روز به جا مىآورد بر فرشتگان مباهات مىكند و ميگويد : اى فرشتگان من به بنده‌ام بنگريد كه قضاى چيزى را به جا مىآورد كه بر او واجب نكرده‌ام . گواه باشيد كه من او را آمرزيدم . » « 40 » يزيد بن معاويه عجلى از ابى جعفر امام باقر ( ع ) روايت مىكند كه فرموده است : « افضل به جا آوردن قضاى نماز شب در ساعت آخر شب است كه از تو فوت شده است ، و باكى نيست كه قضاى آن را در روز و پيش از آن كه ظهر شود انجام دهى . » « 41 » پايان گفتار الفقيه در سفر و به هنگام ضرورت مقدّم داشتن نماز شب در اوّل شب جايز است ، ليكن از نظر اهل بيت ( ع ) به جا آوردن قضاى آن افضل است . كيفيّت نمازهاى نافله و آداب آن با خواست خداوند به زودى ضمن همين بخش در كتاب ترتيب اوراد بيان خواهد شد . در نوافل روز جمعه چهار ركعت افزوده مىشود ، زيرا دو ركعت از نماز واجب كم شده است ؛ از اين رو در روز جمعه بيست ركعت نافله خوانده مىشود . اخبار در باره تقسيم ركعات مذكور مختلف است . در بعضى از آنها آمده است كه شش ركعت هنگام بالا آمدن روز ، و شش ركعت پيش از ظهر ، و دو ركعت در وقت ظهر روز جمعه ، و شش ركعت بعد از نماز جمعه به جا آورده شود . در برخى ديگر غير از اين ذكر شده است . پاره‌اى از آنها حاكى است كه نوافل روز جمعه از اين تعداد بيشتر و شمارى ديگر گوياى اين است كه كمترند . بعضى از اين روايات مشعر بر اين است كه خواندن آنها پيش از نماز واجب افضل است ؛ و در خبر ديگرى آمده كه گزاردن آنها بعد از نماز واجب بهتر است ، ليكن اين خبر حمل شده بر زمانى كه نوافل را تا دخول وقت فريضه به جا نياورده باشد ، و عمل به مضمون همهء اين روايات نيكوست .

--> ( 40 ) الفقيه ، ص 132 ، شماره 1 و 6 و 7 . ( 41 ) الفقيه ، ص 132 ، شماره 1 و 6 و 7 .